BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Σαίξπηρ - Ο βασιλιάς Ερρίκος ο ΣΤ'

Πήγαινε κάτω

Σαίξπηρ - Ο βασιλιάς Ερρίκος ο ΣΤ'

Δημοσίευση από Ioustinianus Την / Το Δευ 6 Απρ - 23:04

Ο βασιλιάς Ερρίκος ο ΣΤ'

 
      Μέσα από το έργο του Σαίξπηρ διαπιστώνουμε έναν λόγο καθημερινό, ο οποίος προβάλει τις αντιφάσεις και τις μεταπτώσεις των στοχασμών των ηρώων. Παραθέτοντας τον διάλογο μεταξύ του επισκόπου του Ουίντσεστερ και του γ΄ αγγελιοφόρου παρακάτω,  Πώς! Όπου ο λόρδος Τάλμποτ νίκησε; Έτσι;..Α, όχι! Οπού ο λόρδος Τάλμποτ ενικήθη, βλέπουμε την αναπάντεχη τροπή που αγγίζει την έκπληξη, χαρακτηριστικό των έργων του Σαίξπηρ. Επίσης ένα άλλο στοιχείο διαφαίνεται από το παρακάτω απόσπασμα, «γι’ αυτό τραβούσαν απ’ τους φράχτες παλούκια μυτερά και συγχυσμένα τα μπηγαν στο έδαφος, για να κρατήσουν το ιππικό να μην τους διασπάσει» όπου ο ρεαλισμός κυριαρχεί και υποδαυλίζει το ενδιαφέρον του κοινού. Στη συνέχεια διαβάζουμε για τον λόρδο Τάλμποτ, Εκατοντάδες έστειλε στον Άδη, και δεν ετόλμησε κανείς να του αντισταθεί. 
      Εδώ, εκεί, παντού πετούσε λυσσασμένος και διακρίνουμε έντονο το στοιχείο της υπερβολής. Παρακάτω γράφει ο συγγραφέας, «Εδώ η νίκη θα επισφραγιζόταν πλέρια αν ο σερ Τζών Φάλσταφ δεν έβγαινε δειλός» θέλοντας να τονίσει την ανατροπή των γεγονότων χρησιμοποιώντας έναν ρεαλιστικό χαρακτηρισμό για τον ήρωά του. Αμέσως μετά διαβάζουμε, «Αυτός, που ήταν στην μπροσθοφυλακή – και είχε θέση πίσω, επίτηδες να τους βοηθάει και να τους ακολουθεί – δείλιασε και έφυγε, χωρίς να δώσει χτυπησιά» και διακρίνουμε έναν ρεαλισμό στην περιγραφή του ανθρώπινου συναισθήματος καθώς το τυχαίο ξεπροβάλει και κρίνει τελικά την έκβαση της μάχης. Η πράξη του Φάλσταφ καταλαμβάνει θέση στο έργο του Σαίξπηρ και ο συγγραφέας με παράδοξο τρόπο θα την τονίσει. 
      Παρακάτω, γράφοντας για τους Άγγλους, «Τους λείπει ο τραχανάς και το βοϊδινό τους: αυτοί ή πρέπει να ταΐζονται σαν μουλάρια, και να ΄χουν την ταγή στο στόμα τους δεμένη, ειδάλλως χάλια φαίνονται, σαν ποντικοί πνιγμένοι» χρησιμοποιεί το κωμκό στοιχείο, μαζί με το χιούμορ και τον ρεαλισμό κάνοντας την υπέρβαση. 
      Επίσης όταν ο Κάρολος διατάσει έφοδο στον μονόλογό του θα πει, «Σήμανε, σήμανε έφοδο! Θα τους ριχτούμε. Τώρα για την τιμή των σκοτωμένων Γαλλων! Που με σκοτώσει θα τον συγχωρέσω, αν δει να φεύγω ή ένα πόδι να πισωπατήσω», Εδώ ο ήρωας μονολογεί ένα πεπρωμένο, όχι όμως στον υψηλό τόνο της ύστατης επίγνωσης της αλήθειας, αλλά στον προσωπικό τόνο μια απεγνωσμένης και ενδεχομένως άκαρπης αναζήτησής του. 
      Αμέσως μετά όμως τα πράγματα αλλάζουν για τον ήρωα του Σαίξπηρ καθώς μονολογεί, «Ποιος είδε τέτοιο πράμα; Τι άντρες έχω εγώ; Σκυλιά! δειλοί! θρασίμια! Εγώ δε θα ΄φευγα αλλά μ’ απαράτησαν μέσα στους εχθρούς μου» και ο αναγνώστης διακρίνει άλλο ένα σημείο ψυχκής μεταβολής που αγγίζει το στοιχείο του κωμικού


Δουγάς Νικόλαος

Ioustinianus
Μέλος δύο αστεριών
Μέλος δύο αστεριών

Φύλο : Άντρας
Γεννήθηκα στις : 02/03/1970
Τόπος κατοικίας : Πικέρμι
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 08/03/2015
Αριθμός μηνυμάτων : 21
Ηλικία : 48
Επάγγελμα : Σκύλος
Ιχθύς

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης