BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Λογοτέχνες και χρήματα

Πήγαινε κάτω

Λογοτέχνες και χρήματα

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το 11/4/2015, 15:08


    Πολλές φορές κυριαρχεί το ερώτημα, πως ζούσαν οι λογοτέχνες, όταν δεν είχαν έσοδο από άλλο επάγγελμα παρά μόνο από το εισόδημα της πένας τους;

    Φυσικά για την Ελλάδα δεν τίθεται καν αυτό το ερώτημα, καθώς οι περισσότεροι καταξιωμένοι λογοτέχνες ασκούσαν άλλου είδους επαγγέλματα όπως ο Παύλος Νιρβάνας που ήταν γιατρός, εκτός από κάποιους που ήταν παράλληλα αρθρογράφοι ή δημοσιογράφοι και λάμβαναν εισόδημα από τις σταθερές στήλες των πολλών εφημερίδων που υπήρχαν τότε. Λίγοι λογοτέχνες ήταν εκείνοι που προσπαθούσαν να ζήσουν από τα γραπτά τους, όπως ο ποιητής Λάμπρος Πορφύρας που ήταν μονίμως στερημένος και άρρωστος από την ανέχεια.

    Στο εξωτερικό όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά καθώς συνήθως οι καταξιωμένοι λογοτέχνες λάμβαναν χορηγία από διάφορους ηγεμόνες ή πλούσιους όπως γινόταν άλλωστε και με τους μουσικούς. Για παράδειγμα ο Βολτέρος λάμβανε από τον Φρειδερίκο τον Μέγα, ισόβια σύνταξη 20.000 λιβρών.

    Με το πέρασμα όμως των ετών η φεουδαρχική δύση έπαψε να υφίσταται, οι ηγεμόνες σπανίως ενδιαφέρονταν για μουσική ή τα γράμματα και οι λογοτέχνες αστικοποιήθηκαν διαπραγματευόμενοι οι ίδιοι τα έργα τους.

    Ο Γκαίτε που ήταν δημοφιλής στο γερμανικό κοινό και τον αγαπούσε υπέρμετρα, πώλησε τα έργα του που έφταναν τους δώδεκα τόμους αντί 10 χιλιάδων σκούδων για μια μόνο έκδοση. Τα ίδια έργα τα ξαναπώλησε για μια δεύτερη έκδοση αντί 16 χιλιάδων σκούδων. Όμως και στην συνέχεια ο ίδιος Γερμανός λογοτέχνης είχε ορίσει κάποιον αριθμό αντιτύπων ώστε αν πωλούνταν περισσότερα από αυτόν τον αριθμό, να εισέπραττε εκ νέου δικαιώματα! Βάσει αυτής της συμφωνίας λοιπόν ο Γκαίτε έλαβε άλλα 133 χιλιάδες σκούδα.

    Τα κέρδη του Μπαλζάκ ήταν μεγαλύτερα αλλά ήταν γνωστή η οικονομική του ακαταστασία και γιαυτό ο λογοτέχνης ήταν πάντα χρεωμένος. Παρόλα αυτά μόνο το 1840 εισέπραξε 150 χιλιάδες φράγκα. Την ίδια χρονιά όμως έγραψε επιστολή σε φίλη του λέγοντας πως δεν είχε να πληρώσει τα γραμματόσημα της αλληλογραφίας του!

    Στο αντίποδα του Μπαλζάκ βρισκόταν ο Βίκτωρ Ουγκώ. Δημοσίευσε μια σάτιρα, έλαβε 800 φράγκα και με τα χρήματα αυτά έζησε δεκατρείς μήνες. Σε εκείνο το διάστημα έγραψε ένα βιβλίο για το οποίο έλαβε άλλα χίλια φράγκα και με αυτά παντρεύτηκε. Τα υπόλοιπα 28 χρόνια λογοτεχνικής συγγραφής του απέφεραν 550 χιλιάδες φράγκα. Όμως το 1845 έχασε την περιουσία του και εξόριστος στο Βέλγιο προσπαθούσε να ζήσει με 100 φράγκα τον μήνα. Ζώντας στην φτώχεια δεν ήταν περίεργο που μπόρεσε στους «Άθλιους» να περιγράψει την μιζέρια και την αθλιότητα όσο κανείς άλλος. Βέβαια στην πορεία ξανάκτισε την περιουσία του σε μεγέθη μάλιστα τεράστια.

    Ο λογοτέχνης Αλέξανδρος Δουμάς ζούσε με 125 φράγκα τον μήνα. Η ζωή του άλλαξε, μετά το πρώτο του θεατρικό έργο «Ερρίκος Γ’» καθώς πώλησε το χειρόγραφό του αντί 6.000 φράγκων. Με τα χρήματα που έλαβε ξεπλήρωσε τα χρέη του, νοίκιασε ένα σπίτι περισσότερο αξιοπρεπές και μπόρεσε να αφοσιωθεί στην γραφή του δευτέρου έργου του «Χριστίνα» το οποίο του απέφερε άλλα 12 χιλιάδες φράγκα.

    Η Γεωργία Σάνδη έβγαζε εξ αρχής πολλά χρήματα, αλλά σπάταλη καθώς ήταν, βρισκόταν διαρκώς χρεωμένη στους εκδότες.

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης