BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Ντανταϊσμός. Το κίνημα του Καμπαρέ Voltaire

Πήγαινε κάτω

Ντανταϊσμός. Το κίνημα του Καμπαρέ Voltaire

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το 23/4/2015, 11:45


   Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914 – 1918) βρίσκεται σε εξέλιξη και τα πεδία μαχών έχουν μεταβάλει τις άλλοτε φιλόξενες και παραγωγικές εκτάσεις τις Ευρώπης, σε φρικτά πεδία εξόντωσης ανθρώπινων ζωών.

   Μέσα στα χαρακώματα άνθρωποι ζωντανοί ή νεκροί συνυπάρχουν με τα ποντίκια, την χολέρα, τον τύφο και τα φονικά αέρια. Όλα αυτά δημιουργούν μια κατάσταση τραγική, μια πραγματική κόλαση του Δάντη. Μέσα στην ατέλειωτη ανθρωποθυσία, μια ομάδα ανθρώπων του πνεύματος, συγκεντρώνεται το 1916 στην Ζυρίχη της Ελβετίας, σε ένα Καμπαρέ όχι κοινό όπως τα άλλα, αλλά λογοτεχνικό που φέρει την ονομασία Cabaret Voltaire.

   Η επιλογή συγκέντρωσης όλων αυτών στην Ζυρίχη δεν είναι τυχαία, καθώς η Ελβετία είναι ουδέτερη και όλοι ουσιαστικά πρόσφυγες καταφεύγουν εκεί για να σωθούν. Το Cabaret Voltaire ήταν ένα στέκι που συνήθως νέοι πειραματίζονταν πάνω σε νέες μορφές τέχνης.

    Εκεί οι πρόσφυγες καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη δημιουργούν τον Ντανταϊσμό για εκφράζουν την αγανάκτησή τους και τον αποντροπιασμό τους για το κατάντημα της ανθρώπινης σκέψης και του ανθρώπινου πολιτισμού. Στις 28 Ιουλίου του 1916 συνθέτουν μάλιστα κι ένα Μανιφέστο που καλείται Manifesto Dada. Η ημερομηνία αυτή θεωρείται ως η γενέθλια ημέρα του Ντανταϊσμού.

   Τίποτα από τις πνευματικές δημιουργίες του ανθρώπου δεν φάνηκε ικανό να σταματήσει εκείνες τις εκατόμβες των νεκρών και την ανθρωποσφαγή. Πολιτικές παρατάξεις, συστήματα και ιδεολογίες λειτούργησαν περισσότερο ενισχυτικά παρά αποτρεπτικά. Το ίδιο και η θρησκεία που ευλογούσε τα όπλα και τους στρατούς κάθε παράταξης. Η ηθική και πνευματική παρακμή κυριαρχεί, ο ανθρωπισμός πέθανε στα χαρακώματα. Τι άλλο να περιμένει κάποιος;

   Μέσα σε αυτή την κατάσταση και εν μέσω του πολέμου, γεννήθηκε ο Ντανταϊσμός. Μια αντίδραση καλλιτεχνικών και πνευματικών ανθρώπων που αρνούνται κάθε παλιά πίστη, αρχή και ιδεολογία. Επειδή λοιπόν αυτοί οι πρωτοποριακοί άνθρωποι πιστεύουν στο «τίποτε» επιλέγουν για ονομασία μια λέξη που επίσης δεν σημαίνει τίποτα. Δηλαδή τον όρο «Ντανταϊσμό».

   Ντανταϊστές λοιπόν είναι οι αρνητές του παλιού και υποστηριχτές της απόλυτης καλλιτεχνικής ελευθερίας. Κύριο γνώρισμα του ντανταϊσμού είναι πως δεν συνδέεται αποκλειστικά με την λογοτεχνία αλλά με όλη την τέχνη καθώς την αποδέχεται συνολικά ως ένα τομέα. Ποίηση και πεζογραφία, ζωγραφική και γλυπτική, χαρακτική ή μουσική αποτελούν για τους Ντανταϊστές ένα μέρος ενός συνόλου που καλείται Τέχνη.

    Κι αυτό γιατί οι Ντανταϊστές στις παρουσιάσεις τους θέλουν να προκαλούν την αντίδραση του κόσμου και για να το πετύχουν χρησιμοποιούν όλα τα μέσα όπως σατυρική ποίηση, κολάζ από φωτογραφίες και εικόνες, πεζά με ανατρεπτικό χιούμορ και οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει. Πρωτεύοντα ρόλο βέβαια έχει η ποίηση καθώς προκαλεί εύκολα τον κόσμο μέσα από τους σατυρικούς στίχους της.

   Το κίνημα του Ντανταϊσμού φθάνει στην κορύφωσή του το 1921 με κέντρα του το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Νέα Υόρκη. Έκτοτε παρακμάζει σταδιακά καθώς ίσως η ανθρωπότητα επανέρχεται στην αρχική της ευδαιμονία και οι εκατόμβες των νεκρών γίνονται παρελθόν που εύκολα λησμονιέται.


    Οι Αμερικανοί T.S. ELIOT και  Ezra Pound γίνονται οι πιο γνωστοί εκφραστές του ντανταϊσμού κάνοντας ένα πέρασμα μέσα από αυτόν και καταλήγοντας στον υπερρεαλισμό δηλαδή στο επόμενο στάδιο που ήταν το κίνημα του παραλόγου στην τέχνη.

Στην φωτογραφία της ανάρτησης το Cabaret Voltaire σήμερα στην Ζυρίχη. 

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης