BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Ο Νατουραλισμός στην λογοτεχνία

Πήγαινε κάτω

Ο Νατουραλισμός στην λογοτεχνία

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το 27/4/2015, 18:12


    Ένα από τα κινήματα της λογοτεχνίας είναι και ο νατουραλισμός. Είναι ένα κίνημα που διαθέτει γεννήτορα και αυτός θεωρείται πως είναι ο Εμίλ Ζολά (σχετική και η φωτογραφία του). Στο νατουραλισμό το κύριο στοιχείο που επικρατεί είναι η καθημερινότητα του βίου. Αποτελεί το αντίθετο άκρο του ρομαντισμού. Ο νατουραλισμός αποδέχεται τρεις παράγοντες ως υπεύθυνους για την διαμόρφωση της μοίρας του ανθρώπου: Τις κοινωνικές συνθήκες, την κληρονομικότητα και το περιβάλλον.
  

    Βέβαια ο νατουραλισμός είναι στενός συγγενής με τον ρεαλισμό, έχοντας ως κύρια διαφορά το γεγονός πως ενώ ο ρεαλισμός περιγραφή την ζωή και την σκληρή πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι, ο νατουραλισμός δεν περιορίζεται εκεί αλλά προχωρά και στην σκληρή κριτική της. Ακόμα ο νατουραλισμός θεωρείται ως ο λεπτομερής ρεαλισμός.

   Η κοινωνική εξαθλίωση, η ζωή στο περιθώριο, στην φτώχεια και στην ανέχεια, ο λάθος τρόπος ανάπτυξης του “πολιτισμένου” βίου καταγγέλεται, η πραγματικότητα παρουσιάζεται ωμή και οι δικαιολογίες παραμερίζονται. Οι νατουραλιστές συγγραφείες δεν προσπαθούν να δικαιολογήσουν μια κατάσταση, αλλά την περιγράφουν και την καταγγέλουν. 
   Ο έμπορος στον ρεαλισμό πτωχεύει, κλείνει την επιχείρηση και μένει άνεργος. Στο νατουραλισμό όμως ο ίδιος έμπορος κλείνει γιατί αδυνατεί να πληρώσει την δόση στην τράπεζα, η οποία ασκεί τοκογλυφική πολιτική και μπαίνει φυλακή καθώς το άδικο κράτος δεν ενδιαφέρεται να ασκήσει μια πολιτική κοινωνική και δίκαιη. 

    Έτσι με αυτόν τον τρόπο οι λογοτέχνες του νατουραλισμού θέλουν να προκαλέσουν, να παρακινήσουν τους αναγνώστες σε έναν κόσμο αντίδρασης, να ξεσηκώσουν όχι απλά μια διαμαρτυρία, αλλά μια κοινωνική εξέγερση.

     Οι νατουραλιστές λογοτέχνες είναι κοινωνικοί φωτογράφοι. Περιγράφουν τα πάντα σαν να έχουν μπροστά τους μια εικόνα ζωντανή, καθαρή και κάθε λεπτομέρεια είναι διακριτή. Ως ήρωες οι συγγραφείς του νατουραλισμού επιλέγουν συνήθως ανθρώπους του περιθωρίου, απόκληρους, ναυτικούς, άνεργους, επαγγελματίες του πεζοδρομίου. Βέβαια στην εποχή του ο Εμίλ Ζολά αντλούσε την θεματολογία του από την έντονη εκβιομηχάνηση της κοινωνίας. Οι άνθρωποι κατεστραμμένοι οικονομικά από την αγροτική παραγωγή, άνθρωποι της επαρχίας, ακτήμονες κυρίως, μετανάστευαν στα μεγάλα αστικά κέντρα προκειμένου να βρουν εργασία στα εργοστάσια κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Μαζί, έπαιρναν και τις οικογένειές τους που όλοι μαζί ζούσαν σε άθλιες τρώγλες και παράγκες που αποτελούσαν συνήθως τα μέρη διαμονής των εργατών, τις περίφημες εργατουπόλεις. Η έλλειψη τρεχούμενου νερού, υγιεινής και περίθαλψης, οι ασθένειες που μάστιζαν τις παραγκούπολεις και τα χαμηλά ημερομίσθια ήταν αίτια καταγγελίας με τα οποία συνήθως καταπιάνεται ο νατουραλισμός.

    Στην Ελλάδα ο νατουραλισμός εισήλθε φυσικά με μια μετάφραση έργου του Εμίλ Ζολά και συγκεκριμένα με τη “Νανά”. Σε πολλά έργα Ελλήνων λογοτεχνών συναντούμε στοιχεία νατουραλισμού, όπως “Οι άθλιοι των Αθηνών” του Κονδυλάκη, στον Ανδρέα Καρκαβίτσα (Ζητιάνο), στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (Φόνισσα), δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε όμως ως καθαρά έργα νατουραλισμού. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός πως η Ελλάδα δεν ακολούθησε τόσο γοργά την εκβιομηχανοποίηση ή την αστικοποίηση της κοινωνίας. Όμως στοιχεία νατουραλισμού συναντούμε σε πλήθος έργων Ελλήνων λογοτεχνών ακόμη και σήμερα. 

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης