BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Ο «Μάγος του Βορρά» Ερρίκος Ίψεν

Πήγαινε κάτω

Ο «Μάγος του Βορρά» Ερρίκος Ίψεν

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το 17/5/2015, 09:33


    Ο Ερρίκος Ίψεν γεννήθηκε σε μια μικρή κωμόπολη της Νορβηγίας στις 20 Μαρτίου του 1828, σε μια εποχή όπου η Νορβηγική φιλολογική ζωή ήταν ανύπαρκτη. Χαρακτηριστικό ήταν πως οτιδήποτε υπήρχε και κινείτο στο φιλολογικό χώρο είχε ως βάση την Δανική γλώσσα. Ο Ίψεν πίστευε στην αναγέννηση του Νορβηγικού γλωσσικού ιδιώματος, γνωρίζοντας πως μόνο έτσι θα μπορούσε να θέσει τα θεμέλια της εθνικής Νορβηγικής φιλολογίας.

    Ο πατέρας του Ίψεν προερχόταν από μια οικογένεια εμποροπλοιάρχων που όπως οι περισσότεροι Νορβηγοί τότε, ήταν αδάμαστοι ναυτικοί του βόρειου παγωμένου ωκεανού και ευκατάστατοι οικονομικά. Ωστόσο ο πατέρας του Ίψεν, δεν ακολούθησε την θάλασσα αλλά ασχολήθηκε με το  εμπόριο. Αυτό είχε ως αιτία να χρεοκοπήσει και να στραφεί προς το αλκοόλ. Έτσι η οικογένειά του από εύπορη αρχοντική οικογένεια ξέπεσε και αυτός ο ξεπεσμός διαμόρφωσε αργότερα, τον τρόπο γραφής του Ερρίκου Ίψεν.  
Γι΄ αυτό και νεαρός ακόμη ο Ίψεν, φρόντισε να πιάσει δουλειά ως βοηθός Φαρμακείου. Τότε ήταν που ξεκίνησε να γράφει τα πρώτα του ποιήματα που τα διάβαζαν μόνο οι φίλοι του. Λόγω της οικονομικής καταστροφής του πατέρα του ο Ίψεν δεν είχε λάβει την κατάλληλη μόρφωση και γι΄ αυτό πήγε στην Χριστιανία (αργότερα ονομάστηκε Όσλο) για να περάσει στο Πανεπιστήμιο, αλλά απέτυχε στις εξετάσεις.

    Αναγκάστηκε τότε μόνος του να μάθει τα πάντα για το μάθημα που είχε κοπεί και που ήταν των Αρχαίων Ελληνικών! Ο Ίψεν καταπιάστηκε με την μελέτη των αρχαίων κλασικών συγγραφέων και έτσι έστω και από μόνος του κατανόησε τον τρόπο συγγραφής μιας τραγωδίας.

    Την πρώτη του τραγωδία ο Ίψεν την έγραψε σε ηλικία 22ετών και ήταν ο «Καταλίνας» που δημοσιεύτηκε το 1850. Με αυτήν κατάφερε να κάνει το όνομά του να ακουστεί για πρώτη φορά στους τοπικούς φιλολογικούς κύκλους. Από το 1851 έως το 1852 εξέδιδε μαζί με δύο φίλους του το εβδομαδιαίο περιοδικό «Andhrimer» στο οποίο ο Ίψεν δημοσίευε πολλά ποιήματα του που είχε γράψει την εποχή του φαρμακείου.

    Στην συνέχεια ο Ίψεν πήγε στην Χριστιανία καθώς είχε διορισθεί ως καλλιτεχνικός διευθυντής του εκεί θεάτρου Νόρσε και από εκεί ήταν ουσιαστικά που ξεκίνησε να γράφει τραγωδίες συστηματικά. Πολλές εξ αυτών ανέβαιναν όχι μόνο στο θέατρο που ο ίδιος εργάζονταν αλλά και στα θέατρα της Κοπεγχάγης και της Στοκχόλμης.

    Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα στα έργα του Ίψεν είναι οι περιγραφές σκηνών από την ζωή της αριστοκρατίας και αρκετά συχνά την πτώση της. Στην ουσία περιέγραφε δηλαδή την πορεία της δικής του οικογένειας. Είναι αλήθεια πως ο Ίψεν ουδέποτε αγάπησε ή έτρεφε εκτίμηση προς τα λαϊκά ήθη και έθιμα και τις συνήθειες των κατώτερων κοινωνικών τάξεων, που σύχναζαν σε καπηλειά και ταβερνεία, που συναναστρέφονταν με ιερόδουλες, που μεθούσαν, που ξόδευαν τα χρήματα τα προερχόμενα από την σκληρή εργασία τους. Ζώντας ο ίδιος δύσκολα οικονομικά αποφάσισε να φύγει από τη Νορβηγία το 1864 για την Ιταλία αρχικά. Η περίοδος αυτή, διήρκησε 27 χρόνια και ονομάστηκε περίοδος «εθελοντικής εξορίας».

    Από το 1869 ο Ίψεν επισκέφθηκε διαδοχικά Αίγυπτο και Γερμανία. Το 1888 πήγε στο Παρίσι καθώς πολλά έργα του είχαν γίνει εκεί επιτυχίες. Γενικά του άρεσαν πολύ τα ταξίδια και παρότι το οικονομικό του πρόβλημα είχε επιλυθεί στο μεταξύ από τις εισπρακτικές επιτυχίες των έργων του αλλά και από την ισόβια σύνταξη που είχε χορηγήσει η Νορβηγική βουλή, δεν ήταν εύκολο να ταξιδεύει. Ο ίδιος είχε πει σε έναν φίλο του:

-          «Κάθε προσωπική μου επιθυμία, πνίγεται στην ανάγκη να γράφω, να γράφω, να γράφω»

    Το 1891 ο Ίψεν έχοντας αρκετά χρήματα πια, επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση την Νορβηγία αγοράζοντας ένα ακριβό σπίτι στο Όσλο. Σήμερα η οικία του Ίψεν είναι μουσείο που επισκέπτονται εκατοντάδες κόσμου.

    Ως χαρακτήρας ο Ίψεν ζούσε για την λατρεία των άλλων προς το πρόσωπό του, αλλά στην πραγματικότητα ήταν εσωστρεφής.  Όταν έτρωγε στο σπίτι του, καθόταν δίπλα στο παράθυρο για να τον βλέπουν όλοι. Λέγεται πως κάθε μέρα, από την εποχή της επιστροφής του και μετά, πλήθος Νορβηγών συγκεντρωνόταν έξω από το σπίτι του για να τον δει. Όμως προσωπικά ο ίδιος δεν ερχόταν σε επαφή με πολλούς ανθρώπους.

    Έργα του ήταν η «Κωμωδία του Έρωτα», «Οι μνηστήρες του Θρόνου», «η Αγριόπαπια», ο «Σύνδεσμος των νέων», «Ο εχθρός του λαού», «Το Σπίτι της Κούκλας» και φυσικά το πλέον γνωστό του έργο οι «Βρικόλακες».

    Από το 1901 και έπειτα ο Ίψεν ζούσε κλεισμένος στο σπίτι του καθώς είχε χτυπηθεί από εγκεφαλικά επεισόδια και είχε παραλύσει από την μια πλευρά. Πέθανε το 1906. Από τους κριτικούς και άλλους συγγραφείς που αναγνώρισαν το μεγάλο συγγραφικό του έργο ονομάστηκε «Μάγος του Βορρά».

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης