BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Η φεμινίστρια του 1800 Γεωργία Σάνδη

Πήγαινε κάτω

Η φεμινίστρια του 1800 Γεωργία Σάνδη

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το 23/6/2015, 17:50


    Αν και η έννοια του όρου «φεμινισμός» δεν υπήρχε ακόμα στις αρχές του 1800, εποχή που βασίλευε στη Γαλλία ο Λουδοβίκος Φίλιππος,  ωστόσο η φέρουσα το ψευδώνυμο Γεωργία Σάνδη μπορούμε να πούμε ότι υπήρξε από τις πρώτες φεμινίστριες του προηγούμενου αιώνα.

          Η Αμαντίν Ορόρ-Λουσίλ Ντυπέν όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Γεωργίας Σάνδη, γεννήθηκε στο Παρίσι το 1804 από γονείς αριστοκρατικής καταγωγής. Ανατράφηκε στο πατρικό της κτήμα στη Γαλλική περιοχή Μπερρύ, από τη γιαγιά της, η οποία ήταν οπαδός του Ζαν Ζακ Ρουσώ, με ανύπαρκτη πίστη στη θρησκεία και λάτρης της φύσης. Ο πατέρας της  μικρής Sand είχε πεθάνει κι έτσι εκείνη μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον ξέγνοιαστο και ελεύθερο από συμβατικότητες.

          Το 1831 πήγε να ζήσει στο Παρίσι μαζί με τα παιδιά της. Είχε ήδη χωρίσει το σύζυγό της Βαρώνο Ντυντεβάν.

          Η βαρόνη επέλεξε να ζήσει στο Παρίσι μποέμικη ζωή, προκαλώντας τακτικά με τη συμπεριφορά της. Είχε βλέπετε, προτίμηση στα αντρικά ρούχα, και η μεταμφίεσή της αυτή της επέτρεπε να κυκλοφορεί σε μέρη που ήταν απαγορευμένα για τις γυναίκες, πόσο μάλλον της δικής της κοινωνικής θέσης. Κάπνιζε επίσης πούρα ή πίπα, όπως οι άντρες.

          Ο σύντροφός της Ζυλ Σαντώ ήταν αυτός που της έδωσε και το ψευδώνυμο Γεωργία Σάνδη.  
          Είχε επίσης ερωτικές περιπέτειες με τον ποιητή Αλφρέ ντε Μυσέ, αλλά και τον Φρεντερίκ Σοπέν με τον οποίο γνωρίστηκαν στο σπίτ του Λιστ, και έζησαν  μαζί για δέκα χρόνια.  Λίγο αργότερα ο Σοπέν πέθανε από φυματίωση.

          Στις αρχές του 19ου αιώνα οι κοινωνικοί κανόνες της αριστοκρατικής τάξης είχαν ιδιαίτερη σημασία και ήταν απαραβίαστοι. Ωστόσο ήταν συνηθισμένο φαινόμενο, οι γυναίκες σύζυγοι της ανώτερης τάξης να ζουν χωριστά από τους συζύγους τους, χωρίς αυτό να θεωρείται επιλήψιμο. 

          Η βαρόνη Ντυντεβάν δημοσίευσε το 1832 το έργο της «Ιντιάνα» που είχε μεγάλη απήχηση. Ακολούθησαν άλλα έργα της όπως «Lelia» και «Valentine» που απεικονίζουν με ρεαλισμό την ζωή της εποχής.

          Το 1848 προσπάθησε να βοηθήσει στην Επανάσταση θέλοντας να εκδώσει τις απόψεις της σε μια εφημερίδα. Τα βίαια γεγονότα που ακολούθησαν την έκαναν να αφήσει το Παρίσι και να πάει στη Νοάντ. Εκεί έγινε «η καλή κυρία της Νοάντ».

          Η Γεωργία Σάνδη κέρδισε τον θαυμασμό και την περιφρόνηση, αγνοώντας τα κοινωνικά πρότυπα. Ζούσε μαζί με τους συντρόφους της και τα παιδιά της, πολεμούσε για τα δικαιώματα των γυναικών και υποστήριζε τις κομμουνιστικές ιδέες της εποχής.

Η Γεωργία Σάνδη ήταν η συγγραφέας που ενέπνευσε τον Μπαλζάκ και τον Ντοστογιέφσκι. Υπήρξε φίλη του Ντελακρουά, ενώ τη θαύμαζαν ο  Χάινε και ο Βίκτωρ Ουγκώ.

Έγραψε μυθιστορήματα επηρεασμένη από τα παιδικά της χρόνια στην εξοχή ανάμεσα στους αγρούς, αλλά και θεατρικά έργα και αυτοβιογραφίες όπως «Histoire e ma vie» το 1855, «Elle et  Lui» το 1859, «Correspondance». Επίσης άφησε πολιτικά κείμενα και λογοτεχνικές κριτικές.

     Ήταν υπέρμαχος της μόρφωσης. Πίστευε ότι η μόρφωση οδηγεί τον άνθρωπο στην ελευθερία και στο σεβασμό της ανθρώπινης υπόστασης.

     Η Γεωργία Σάνδη πέθανε τον Ιούνιο του 1876 στη Νοάντ.   Το 2004 προτάθηκε η μεταφορά των λειψάνων της στο Πάνθεον στο Παρίσι.

    Όπως προσφώνησε ο Βίκτωρ Ουγκώ την ημέρα του θανάτου της «Κλαίω μια νεκρή, χαιρετώ μια αθάνατη».        

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης