BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Ρούπερτ Μπρουκ (Rupert Brooke). Ο Άγγλος ποιητής της Σκύρου

Πήγαινε κάτω

Ρούπερτ Μπρουκ (Rupert Brooke). Ο Άγγλος ποιητής της Σκύρου

Δημοσίευση από Στέφανος Την / Το Πεμ 25 Ιουν - 12:43


    Ο Μπρουκ (Rupert Brooke) γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου του 1887 σε μικρή αγγλική πόλη Ράγκμπι. Ο Μπρουκ τελείωσε σχολείο που διεύθυνε ο πατέρας του και αργότερα ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτς άρχισε να κάνει γνωστά τα πρώτα του ποιήματα.

    Ο Μπρουκ πίστευε πως στον κόσμο υπάρχουν τρία πράγματα που αξίζουν «να διαβάζει κανείς ποιήματα, να γράφει ποιήματα και το καλύτερο από όλα να ζει τα ποιήματα που διαβάζει και γράφει!».
Πολλοί χαρακτήρισαν τον Μπρουκ ως τυχοδιώκτη, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένας ονειροπόλος, μια φύση που επιζητούσε διαρκώς το άγνωστο. Το Μάιο του 1913 έφυγε από την Αγγλία προκειμένου να γνωρίσει τον κόσμο, πηγαίνοντας σε δύο ηπείρους, αυτές της Αμερικής και της Αυστραλίας. Στις δύο αυτές ηπείρους ο Μπρουκ μεταξύ άλλων τις ΗΠΑ, Καναδά, Χονολουλού, Σαμόα, Φίτζι, Αϊτή. Φαίνεται πως η θάλασσα των Τροπικών τον γοητεύει ιδιαίτερα. Τον κυριεύει όμως η νοσταλγία και επιστρέφει πίσω στην Αγγλία σε δύσκολη εποχή καθώς ξεσπά ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Ο Μπρουκ κατατάσσεται εθελοντής καθώς άκρως ρομαντικός πιστεύει σε υψηλές ιδέες, σε ιπποτισμό, σε κώδικες ηθικής! Θα μπορούσε να παραμείνει στο εξωτερικό ή ακόμη και να μην καταταγεί ως εθελοντής. Όμως ο ίδιος έγραφε:

«Αυτή (η Αγγλία) που δεν προδόθηκε ποτέ
Κι ας είναι ο κόσμος σε προδότες πλούσιος»


Έτσι ως άνδρας πια του Βρετανικού πολεμικού ναυτικού από το 1915 με αγγλικό πλοίο το «Grantully Castle» μεταβαίνει στα Δαρδανέλλια. Εκεί με αδημονία θέλει να πολεμήσει τους Τούρκους και φαντάζεται τον εαυτό του ως μαχητή των Ομηρικών εποχών που εκστρατεύει εναντίον της Τροίας. Το γράφει ο ίδιος σε επιστολή στην αδελφή του λέγοντας «… το φρούριο της ασιατικής ακτής θα αντισταθεί εμείς όμως θα αποβιβαστούμε και θα το κυριεύσουμε εκ των όπισθεν και οι υπερασπιστές του ας έρθουν να μας συναντήσουν στα Τρωικά πεδία!».
 
     Στις 17 Απριλίου του 1915 ο Μπρουκ καταφτάνει με το πλοίο του στην Σκύρο, όπου και αποβιβάζεται. Γνωρίζει άριστα ιστορία και ξέρει πως στην Σκύρο έζησε τα εφηβικά του χρόνια ο Αχιλλέας, ενώ εκεί ήταν επίσης θαμμένα τα οστά του Θησέως πριν τα παραλάβει ο Κίμωνας και τα ανακομίσει στο Θησείο!

    Γράφει στον φίλο του πως η θάλασσα της Σκύρου είναι η πιο όμορφη που έχει δει ποτέ του! Και είναι γνωστό πως ο Μπρουκ είχε ζήσει από κοντά όλους τους τροπικούς! Στις 20 Απριλίου ασθενεί, αλλά ο ίδιος νομίζει πως πάσχει από ηλίαση. Οι μέρες όμως περνούν και δεν γίνεται καλά. Οι γιατροί διέγνωσαν πως πρόκειται για δηλητηρίαση του αίματος. Μεταφέρεται σε γαλλικό πλωτό νοσοκομείο όπου στις 23 Απριλίου τις 4.46’ μ.μ. πεθαίνει! Θάβεται σε ένα σημείο κάτω από μια ελιά, που του άρεσε να κάθεται όταν ήταν εν ζωή. 
  
    Ο θάνατος του Μπρουκ κάνει τεράστια αίσθηση στην Αγγλία αλλά και στον φιλολογικό κόσμο της Ευρώπης. Ωστόσο επειδή ο πόλεμος προκαλεί εκατομμύρια νεκρών, ο θάνατος του Μπρουκ μένει στο παρασκήνιο, μέχρι που ο πόλεμος τελειώνει. Έτσι όλοι οι διανοούμενοι της Ευρώπης αποφασίζουν να τιμήσουν τον ποιητή που πέθανε στην καλύτερη στιγμή της ζωής του και αποφασίζουν να του στήσουν ένα μνημείο.

    Και το μνημείο με το οποίο αποφασίζουν να τιμήσουν τον έφηβο Άγγλο ποιητή Μπρουκ, δεν ήταν παρά ένας έφηβος! Ο αιώνιος έφηβος φιλοτεχνημένος από τον γλύπτη Τόμπρο, στέκει μέχρι τις μέρες μας στην πλατεία Μπρουκ στην κορυφή της χώρας, κάτω από το κάστρο του Αγίου Γεωργίου. Δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατο του ποιητή έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μπρούτζινου αγάλματος, παρουσία του ίδιου του τότε Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, του Μιχαλακόπουλου και πολλών διανοούμενων.

    Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της Αγγλίας, ο Μπρουκ έμεινε για πάντα στην Ελλάδα. Αξιωματικός του Βρετανικού πολεμικού ναυτικού, θάφτηκε φέροντας την στολή του. Τα παλαιότερα χρόνια, κάποια αγγλικά πολεμικά πλοία που βρίσκονται στο Αιγαίο, «έπιαναν» στην Σκύρο, αποβίβαζαν κάποιο άγημα το οποίο πήγαινε στο απομονωμένο τάφο του Μπρουκ, τον καθάριζαν και του έβαζαν λουλούδια.


    Θα πρέπει να αναφέρουμε πως αλλού βρίσκεται το σημείο που ο μεγάλος Άγγλος ποιητής άφησε την τελευταία του πνοή και αλλού το μνημείο που υπάρχει προς τιμή του. Ο ίδιος όταν ζούσε πίστευε πως τα ποιήματά του ήταν γεμάτα από Αττικό φως, από φως του Αιγαίου! Και η τύχη ήθελε ο Μπρουκ να πεθάνει βλέποντας το φως του Αιγαίου. Ο ίδιος λίγο πριν πεθάνει είχε πει πως κάτω από τον ουρανό της Ελλάδας, είχε ολοκληρωθεί ως άνθρωπος και ως ποιητής.

Στέφανος
Επίτιμο μέλος
Επίτιμο μέλος

Φύλο : Άντρας
Τόπος κατοικίας : Πειραιάς
Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 18/12/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 99

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης