BANNER





Ημερολόγιο έναρξης νέων Σεμιναρίων

Περί Στέγασης....

Πήγαινε κάτω

Περί Στέγασης....

Δημοσίευση από makarios1 Την / Το 16/3/2016, 13:24

ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ;


Γράφει ο Αντωνόπουλος Γεράσιμος

Όπως αναφέρει χαρακτηριστκά ο τίτλος του άρθρου το θέμα στέγασης στην Ελλάδα ήταν και είναι μια <<καυτή πατάτα>> για τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Είναι μία χρόνια ωρολογιακή βόμβα που διαμορφώνει νέα κοινωνικά πρότυπα κατα καιρούς και τώρα δε στην περίοδο της κρίσης ακόμη περισσότερο. Αλλά θα ήταν προτιμότερο να παραθέσουμε κάποια συγκεκριμένα ιστορικά-χρονικά γεγονότα αδιαμφισβήτητης αξίας.

Θα ξεκινήσω από πρακτικές και εφαρμογές μισού αιώνα και πάνω. Βεβαίως αυτό έχει τη χρησιμότητα του και είναι καλό να παρατηρείς πως <<ξεκίνησες>> και πως <<κατέληξες>>. Κατά την μετεμφυλιακή περίοδο και κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή, εποχή κατα την οποία το στεγαστικό πρόβλημα ήταν τεράστιο είμασταν <<υπό ανάπτυξη>>. Αυτό προϋπόθετε τρόπους εύρεσης άμεσης ανοικοδόμησης.Ένας από αυτούς είναι η γνωστή σε όλους μας Αντιπαροχή και μέχρι προ κρίσης πραγματοποιούταν συμφωνίες μεγάλης αξίας και με μεγάλη επιτυχία. Φυσικά αποτελείται από πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Τα βασικότερα πλεονεκτήματα αυτής της νομοθεσίας είναι πως στέγασε εκατομμύρια κόσμο και πρόσφερε εργασία,ενώ παράλληλα ώθησε την οικονομία. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα ήταν το πολεοδομικό σχέδιο των πόλεων, καθώς δεν υπήρχε ο απαιτούμενος χρόνος επεξεργασίας και μελέτης των σχεδίων από τους μηχανικούς, τους αρχιτέκτονες και τους φορείς των Δήμων. Το ζητούμενο ήταν να στεγαστεί μεγάλο μέρος του ταλαιπωρημένου πληθυσμού, με συνέπεια την άναρχη δόμηση των πόλεων και κυρίως της Αττικής. Εξετάζοντας τα δεδομένα μας καθαρά κοινωνιολογικά και ιστορικά, η συγκεκριμένη νομοθεσία <<έλυσε>> κάποιες παραμέτρους που βοήθησαν στην δόμηση. Αρχικά, τα εμβάσματα που προέρχονταν από τους Έλληνες του εξωτερικού, βοήθησαν αρκετά την κατάσταση. Επίσης, ένας ακόμη λόγος που έπαιξε καθοριστική σημασία, είναι και η συσσώρευση κεφαλαίου στους ολιγάρχες της Μαύρης Αγοράς απο τον 2ο Παγκόσμιο, που <<έριξάν>> χρήμα μετά το πέρας των δύο πολέμων. Φυσικά εώς το 67΄ το σύστημα στο θέμα της στέγασης, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε, πως είχε μία ροή, παρα τις πολιτικές αναταραχές.

Όμως, πρέπει να τονιστεί, πως και κατα την χρονική περίοδο της Δικτακτορίας εμφανίζεταί, βάση στοιχείων πάντα, αξιοπρόσεκτη πολεοδομική δραστηριότητα. Θα ήταν αδιανόητο να μην ισχύει το προαναφερθέν, διότι αποτελούσαμε την 5η αναδυόμενή χώρα ανά τον κόσμο σε καταγραφή οικονομικής ανάπτυξης, με ότι συνεπαγόταν αυτό κοινωνικά λόγω καθεστώτος. Αργότερα, βέβαια με την έλευση του κράτους πρόνοιας, στην Ελλάδα εννοείται, δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για επιδοματικές πολιτικές συμπλήρωσης ενοικίου και κρατικούς οργανισμούς που υποστήριζαν προγράμματα κατοικίας χαμηλών εισοδηματικά κοινωνικών ομάδων. Όλα τα παραπάνω δεν αναιρούν το πελατειακό κράτος που βιώσαμε τις δεκαετίες αυτές μέχρι και σήμερα.

Απότοκο, από τα προηγούμενα λοιπόν, είναι πως το κράτος επιδίωκε και προσπαθούσε να εξασφαλίσει ένα κατώτατο όριο στον τομέα της στέγης με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Όμως η στεγαστική του πολιτική στα <<καλά χρόνια>> δεν ήταν η ίδια και για τους αστέγους, που απλά τους παρείχε ένα πιάτο φαγητό μέσω συσσιτίων. Κρατείστε το σαν παρακάτω δεδομένο διότι έχει την δική του ρίζα που συνυφαίνεται με τον συλλογισμό. Επιπρόσθετα, είναι από κοινού γνωστό, πως ζούσαμε με δανεικά, μόνο που κάποιοι συμπολίτες μας έκαναν προκοπή και πήραν δάνειο για να έχουν την δική τους στέγη ή αγόρασαν το σπίτι με μετρήτα.Υπάρχουν ακόμη και καποιοι που έκαναν και εξοχικό ή δεύτερο οίκημα. Ήταν η μανία της εποχής που μας είχαν εμφυτεύσει την ιδεοληψία της υπερκατανάλωσης, που παίρναμε δάνειο για το κάθε επόμενο βήμα μας.

Από την έναρξη της κρίσης και έπειτα, όμως παρατηρούμε μία άνευ προηγουμένου επικίνδυνη μεταστροφή του κράτους, ανεξαρτήτου κυβέρνησης και ιδεολογίας, προς την αντίθετη φορά. Δηλαδή αντί να προσπαθήσει να διαφυλάξει σε αυτές τις δύσκολες εποχές τη στέγαση, που είναι από τα κυριότερα αγαθά για την επιβιωσή μας, είναι σαν να μας τονίζει: ΄΄Το σπίτι θα σας το πάρουμε ότι και να γίνει. Έχετε πάρει ή οχι δάνειο, θα σας αναγκάσουμε να το χάσετε΄΄. Σκεφτείτε το λίγο! Εισαγόμαστε στην κρίση και ένα από τα πρώτα μέτρα είναι το ΄΄κούρεμα΄΄ μισθών και συντάξεων.Δεκτό, να πραγματοποιηθεί, αλλά η πτώση πρέπει να τα συμπαρασύρει προς τα κάτω και τα είδη πρώτης ανάγκης και να μην μένουν σταθερά σε επίπεδα προ κρίσης. Θέλουμε ή όχι σε εποχές που μετράμε και το 1 cent έχει και αυτό βαρύτητα. Στη συνέχεια τα μέτρα που συνάδουν υποχρεωτική τη πληρωμή τους, αλλιώς καταλήγεις στον δρόμο και έχουν δυναμική σε οικίες πέραν δανείων (χαράτσι ΔΕΗ και ΕΝΦΙΑ). Κατάργηση επήλθε και στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας το 2011 που στήριζε οικογένειες που είχαν πραγματικά πρόβλημα επιβιώσης. Παρέπιπτόντως δεν υπήρξε απάθεια και στον τομέα των δανείων, όπου πρόσφατα μεταβλήθηκε το πλαίσιο του ΄΄Νόμου Κατσέλη΄΄ και απαύγασμα αύτου είναι ότι κάποιες κοινωνικές ομάδες με χαμηλά εισοδήματα που προστατεύονταν, είναι εν δυνάμει χωρίς οικεία. Οι πληστειριασμοί είναι κομμάτι της καθημερινοτητάς και πολλοί συνάνθρωποι μας συγκεντρώνονται στα κέντρα των μεγαλουπόλεων αναζητώντας την καλύτερη ζωή που μας υποσχέθηκαν, αλλά δεν μας χάρισαν.

Οι Άστεγοι, είναι η πραγματικότητα ότι δεν πρέπει να <<τσουβαλιάζονται>> στο μυαλό του κοινού νου ως κάτι εννιαίο, αλλά και αυτοί χωρίζονται σε κοινωνικές ομάδες. Βέβαια θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε πως ο όγκος τους είναι κυρίως στα κέντρα των αστικών πόλεων (Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο κλπ) επειδή η μαζοποίηση των υπηρεσιών που χρησιμοποιούν για να ζήσουν <<μαζεύεται>> σε αυτά. Πέραν από τα συσσίτια του δήμου Αθηναίων λειτουργούν πλέον και υπνωτήρια που τους φιλοξενούν κάποιες μέρες μεσα στην εβδομάδα. Τα υπνωτήρια στη χώρα μας <<ήρθαν>> με χρονική υστέρηση και αποτελούν με τα συσσίτια κατασταλτικές πολιτικές και όχι ενεργές για την καταπολεμησή τους. Παραδείμγατος χάριν να δίνονται κίνήτρα επιχειρηματικότητας μέσω του μοντέλου της Κοινωνικής Οικονομίας. Πλέον όμως δημιουργούνται υπνωτήρια και σε αποκεντρωμένους δήμους (Μεταμόρφωση και Μαραθώνας) αποσυμφορίζωντας την τεράστια μάζα.

Παρατηρείται τον τελευταίο καίρο το κύμα των νεοαστέγων. Απόρρια αυτού του κύματος είναι πρώην ελεύθεροι επαγγελματίες που χρωστούν στα ασφαλιστικά ταμεία, αποκόπηκαν από σπίτι, μπορεί και οικογένεια και είναι υπο το καθεστώς του κοινωνικού αποκλεισμού, διότι δεν εξασφαλίζουν ασφαλιστική ενημερότητα λόγω χρεών και αποκλείονται αυτόματα απο το σύστημα Υγείας. Σε τούτες τις περιπτώσεις αναλαμβάνει δράση η ΄΄κοινωνία των πολιτών΄΄ και οι Μ.Κ.Ο. που και αυτές <<προσφέρουν>> κατασταλτατικό έργο, για να δικαιολογούν την ύπαρξη τους. Όποιοι άστεγοι ακόμη δεν διαθέτουν επαρκή χαρτιά ή καθόλου, <<παραβλέπονται>> από το ίδιο το Σύστημα διότι ο όρος ΄΄Άστεγος΄΄΄που εισήχθει και επίσημα στη κρατική μας Νομοθεσία με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ή αλλιώς 2ο Μνημόνιο δεν τους καλύπτει. Φανταστείτε οι χρόνια αστεγοι πόσο κατατρύχονταν δεκαετίες.

Εν κατακλείδι, είναι αναγκαίο να επισήμανουμε πως τα παραπάνω προέρχονται μέσα απο έρευνες χρόνων εμπειρικής φύσεως, ποιοτικής και ποσοτικής. Αυτομάτως είναι εμπεριστατωμένα και καταγράφουν την ζοφερή πραγματικότητα και αλήθεια που βιώνουμε. Προσωπικά από αυτό εδώ το βήμα που μου δίνεται η δυνατότητα κάθε εβδομάδα να γράφω μερικές αράδες, πιστεύω πως με την κατάλληλη στεγαστική πολιτική και μεταβολλή νοοτροπίας είναι δυνατόν να ανατραπεί άρδην το κλίμα.

makarios1
Μέλος ενός αστεριού
Μέλος ενός αστεριού

Γράφτηκα στο φόρουμ στις : 29/11/2015
Αριθμός μηνυμάτων : 14

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης